حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

یکشنبه, ۲۳ خرداد , ۱۴۰۰ 4 ذو القعدة 1442 Sunday, 13 June , 2021 ساعت تعداد کل نوشته ها : 1940×

علمای ربانی بعد از مرگ دستگیری‌های بیشتری می‌کنند

شناسه : 11243 08 دی 1399 - 9:32 100 بازدید ارسال توسط : منبع : خبرگزاری حوزه

چند سالی است که در اطراف خویش، می‌بینم که برخی نظرات وی، در عرصه علوم انسانی، خصوصا نظریه ‌پردازی‌های اقتصادی‌اش، مورد توجه جوانان طلبه و دانشجو قرار گرفته است. این دلیلی است بر آنکه علمای ربانی بعد مرگ خویش، قدرت بیشتری می‌یابند و دستگیری‌های افزون تری می‌کنند. محمدرضا کائینی (روزنامه ‌نگار و پژوهشگر حوزه تاریخ) […]

پ
پ

چند سالی است که در اطراف خویش، می‌بینم که برخی نظرات وی، در عرصه علوم انسانی، خصوصا نظریه ‌پردازی‌های اقتصادی‌اش، مورد توجه جوانان طلبه و دانشجو قرار گرفته است. این دلیلی است بر آنکه علمای ربانی بعد مرگ خویش، قدرت بیشتری می‌یابند و دستگیری‌های افزون تری می‌کنند.

محمدرضا کائینی (روزنامه ‌نگار و پژوهشگر حوزه تاریخ) با ارائه تصویری از مرحوم حضرت آیت‌الله حائری شیرازی در صفحه شصی اش بیان کرده است:

این قلم اگر بنا باشد که از میان دانشمندان حوزوی، چند فرد را نام ببرد که بع علت ژرف اندیشی و تسلط، به نظریه‌پردازی در حوزه های گوناگون زیست دینی پرداخته‌ اند، بی تردید یکی از آنها، حضرت آیت‌الله حاج شیخ محمد صادق (محی الدین) حائری شیرازی می باشد.

توان او در این حوزه، بیشتر در دهه پایانی حیاتش آشکار شد، آنگاه که بعد از ۲۸ سال، از امامت جمعه شیراز کناره گیری کرد و به قم رفت! قبل از آن نیز اما، کسانی که در قلمرو تلاش مداوم وی قرار داشتند، او را با همفکرانش کاملا متفاوت می‌دیدند!

حضرت آیت‌الله حائری علاوه بر اینکه در اردوگاه حامیان جدی نظام و حکومت اسلامی و حزب اصولگرایان تعریف می‌شد، گفتمانی داشت کاملا نوین، غیر کلیشه‌ای و مبنی بر آگاهی و یافته‌های شخصی خویش. روش ورود وی به مسائل و پرداخت آن نیز کاملا نوین و بدیع بود.

به آسانی و سرعت، توان داشت درباره بسیاری از معضلات و مشکلات، چاره هایی متنوع ارائه کند. در این آوردگاه، مسافت‌های بعید فکری و سیاسی را، به سهولت پشت سر می‌گُذارد و به منزلگاه‌های جدید و نوین می‌رسید.

به صورت مشخص، برخورداری از دیگاه های عرفانی، به فکر و نظریاتش، تازگی و جذابیت بخشیده بود. در جنبه فکری و عملی نیز، او چه در زمان مسئولیت در شیراز و چه در زمان اقامت و تدریس در قم، یک “جهان وطن” بود و پر تلاش و با نشاط، در طریق بازگو کردن اندیشه‌های خویش، تقریبا تمامی ایران و جهان را زیر پا داشت!

همین سیر آفاق و انفس نیز، منظر وی را پرمایه ‌تر کرده بود. با تفکرات دیگر، با زبان فطرت و مهر سخن می‌راند و جذبشان می‌کرد. او در به روز کردن کردن آموزه های دینی و ارئه دلنشین آن، توفیقی شگرف یافت و میراث‌اش در این مسئله، در خور اقتباس و حتی تقلید می باشد.

چند سالی است که در اطراف خویش، مشاده می کنم که بعضی از نظریات وی، در عرصه علوم انسانی، خصوصا نظریه ‌پردازی‌های اقتصادی‌اش، مورد توجه جوانان طلبه و دانشجو قرار گرفته است. این دلیل است بر آنکه علمای ربانی بعد مرگ خویش، توان بیشتری می‌یابند و دستگیری‌های افزون ‌تری می‌کنند. روحش شاد.

✔پ ن: در این سطور واپسین، فهمیدم که چیزی از خاطرات و مشاهدات خویش از زندگی حضرت آیت الله حائری را، به قلم نیاوردم. فعلا به همین قدر کفایت می‌کنم و آن را به فرصتی دیگر وا می‌نهم.

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.