حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

دوشنبه, ۳۱ شهریور , ۱۳۹۹ 4 صفر 1442 Monday, 21 September , 2020 ساعت تعداد کل نوشته ها : 973×

سخنرانی حضرت آیت الله تحریری در دومین جلسه از مراسم عزاداری / دهه اول محرم ۱۴۴۲ – حوزه علمیه فخریه مروی

شناسه : 7187 07 شهریور 1399 - 14:58 66 بازدید ارسال توسط :

بسم الله الرحمن الرحیم «قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى‏ وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فیها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَکُور» (شوری/۲۳) ایام و لیالی به مناسبت دهه محرم تعلق خاص به امام حسین و اصحاب بزرگوار و اهل بیتش دارد. از این جهت بحث حول توجه به فضایل والا این […]

پ
پ

بسم الله الرحمن الرحیم

«قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبى‏ وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَهً نَزِدْ لَهُ فیها حُسْناً إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَکُور» (شوری/۲۳)

ایام و لیالی به مناسبت دهه محرم تعلق خاص به امام حسین و اصحاب بزرگوار و اهل بیتش دارد. از این جهت بحث حول توجه به فضایل والا این شخصیت الهی و بهره بردن از توجه به مقام این شخصیت و راهنمایی گرفتن از ایشان است.

انصار خدمت حضرت رسول آمدند و گفتند شما خرج و رفت و آمد دارید و همچنین با مردم ارتباط دارید و به مردم رسیدگی می کنید. برای این رسیدگی ها نیاز به اموال و مال و منال دارید.

البته انصار قبلا پیمان دفاع از دین حضرت را پذیرفته بودند. و این خواسته و پیشنهادی جدید بود. نبی مکرم این درخواست را نپذیرفتند بعد این آیه نازل شد.

اگر شما می خواهید اجر رسالت را بدهید باید محبت خاص به اطرافیان و ذوی القربی من داشته باشید.

منافقین از این مجلس که خارج شدند باهم مشغول به گفتگو و تشکیک و شک پراکنی شدند.

کار منافقین تشکیک در آورده های الهی نبی مکرم و گسترش این شک در جامعه بود تا ایمان در درون شکل نگیرد. تا به این واسطه بتوانند به آن اهداف نامقدسشان برسند.

گفتند که این اقدام پیامبر فقط برای ترغیب ما به اطرافیانش بود. در واقع اعتقاد به غیب بودن و وحی بودن نداشتند و قضایا را حمل بر وجه مادی می کردند.

بعد از آیه ذوی القربی مطلب افترا آمده است البته نه خیلی روشن که به این قضیه بپردازد. در آیه هشتم سوره احقاف صراحتا این مسئله مطرح می شود.

«أَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَیْتُهُ فَلا تَمْلِکُونَ لی‏ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفیضُونَ فیهِ کَفى‏ بِهِ شَهیداً بَیْنی‏ وَ بَیْنَکُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیم‏»

آنجایی که بحث شهادت دادن خدا مطرح می شود معلوم می شود که یک تهدیدی از جانب خداوند مطرح شده است.

این خبر به نبی مکرم رسید که عده چنین سخنانی گفتند.

آیه ۲۵ سوره احقاف نازل شد.

«تُدَمِّرُ کُلَّ شَیْ‏ءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا یُرى‏ إِلاَّ مَساکِنُهُمْ کَذلِکَ نَجْزِی الْقَوْمَ الْمُجْرِمین‏»

آیه ذوی القربی بیانگر یک وظیفه مهمی در جامعه اسلامی است که به عهده مسلمانان می­گذارد که از طرفی نبی مکرم اجر رسالت را نفی نمی کند. در امم دیگر هم مسئله اجر رسالت مطرح است و ناظر به پیمودن راه خدا است.

اما این اجر در زمان پیامبر به صورتی است که باید با محتوای خاتمیت و جهانی بودن دین همراه باشد. پیمودن راه خدا، همراه با ارتباط خاص و مودت با اهل بیت پیامبر مطرح شده است.

مودت چیزی بالاتر از محبت است. مودت یک محبت خاص است. یک تبعیت خاصی است که نشان دهنده یک جایگاه خاصی است.

روایت مصباح الهدی در رابطه با حضرت حسین که روز قبل به آن اشاره کردیم، نشان دهنده همان جایگاه است.

اما اساس حرکت امام حسین در این روایت و شان نزول این روایت آمده است که آن را می خواهیم مطرح کنیم.

پیامبر فرمود در سمت راست عرش الهی این جمله ثبت شده. عرض شد که عرش جایگاه مکانی نیست بلکه جایگاه مکانتی است. ناظر به همان حاملین عرش است این تعبیر که بحث سنگینی است که در شرح زیارت جامعه کبیره آورده شده است.

در فضایل زیارت امام حسین این بحث آمده است که زیارت امام حسین کمن زار الله فی عرشه. این مربوط به رابطه معنوی با خداوند است به واسطه زیارت ولی الله که بتواند با این واسطه با آن مقام حاکمیتی خداوند ارتباط برقرار کند.

در عبارت دیگر کمن زار الله فوق عرشه آمده است. این باید مقام بالانری باشد که حاکمیت خدا بر اساس آن هدایت می شود که مقام اسماء و صفات است. کمالات ظهور یافته در عالم برخواسته از این مقام هستند.

بحث دیگر در رابطه با این است که یمین به چه معناست؟

۱. راست

۲. تعبیر دیگر این است که از یُمن آمده مثل میمنه در مقابل مشئمه.

این مکتوب هم مکتوب قلمی نیست. عرض شد که تاثیر تکوینی آن است. ناظر به حاکمیت تکوینی خداوند است که به واسطه این مصابیح و چراغ ها تحقق می یابد.

این اولیا انسان ها را از تاریکی ها و ظلمت ها خارج می کنند. مومن از یک پرده ظلمت خارج شده اما راهزن های زیادی وجود دارند که اولیا ما را از این ظلمت ها حفظ می کنند و این تفسیر نور بودن این اولیا است.

«نُورُهُمْ یَسْعى‏ بَیْنَ أَیْدیهِمْ وَ بِأَیْمانِهِمْ» (تحریم/۸)

در میان این اولیا به طور خاص امام حسین خصوصیتی دارد که باعث شده از ابتدا خلقت این حرکت را نشان داده شود. همه انبیا به نوعی مامور بودند که این حرکت را بشناسانند.

اساسی ترین محور حرکت امام حسین معرفی مقام امامت است. امام حسین عظمت این جایگاه را نشان داد که پیاده شدن این محور چه سختی ها و دشواری هایی را در پی دارد.

باید آن جایگاه الهی امامت را ما بشناسیم که بیانگر حقانیت دوام و جهانشمولی این دین است.

این ها همه در پرتو امامت تحقق پیدا می کند. این خیلی جایگاه مهمی است.

امام حسین سفینه نجات است. حداقل کاری که برای رسیدن به این سفینه لازم است، داشتن مقاومت است.

مقام نبوت و امامت یک عهدی است و لاینال عهدی الظالمین. ما مامور به فهم مقام ظاهری امامت هستیم. یک وظایفی بین امام و خداست و یک وظایفی بین امام و مردم است

ادامه روایت عیون الاخبار الرضا:

وَ إِمَامٌ غَیْرُ وَهْنٍ (امام خیر) وَ عِزٌّ وَ فَخْر …

امام حسین امام یمن و برکت است و آمده که برکت را برپا کند که کرده است و این دگرگونی ها در افراد از جمله این برکات است. برای امام حسین یک محبت مکتومی در دل مومنین است.

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.