مواعظ خداوند به حضرت موسی (ع) – بخش اول

«یا موسی لا یطول فی الدّنیا أملک فیقسو لذلک قلبک»
ای موسی آرزوهای تو در دنیا طولانی نشود که نتیجهٔ آن قساوت، سختی وسنگینی قلب است.

انسان نسبت به رسیدن به امورات دنیایی و برآورده شدن نیازهای گوناگون خود و نقشه برای رسیدن به آن نیازمندی‌ها، با آرزومندی در زندگانی دنیا پا می‌گذارد.

انسان مؤمن هم باید برای برآورده شدن شدن نیازمندی‌های دنیایی و هم نیازهای معنوی، آرزومند باشد. منتها وجههٔ آرزوها مختلف است، انسان به صورت طبیعی به آرزومندی‌های دنیایی کشش پیدا می‌کند و به صورت طبیعی هم به نوعی این آرزوها طولانی می‌شود، انسان باید با دقّت و تفکّرات عقلانی زندگی کرده و این کشش‌های وهمی زندگانی دنیایی را جهت بدهد.