حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

چهارشنبه, ۷ آبان , ۱۳۹۹ 12 ربيع أول 1442 Wednesday, 28 October , 2020 ساعت تعداد کل نوشته ها : 1178×
به مناسبت شهادت امام حسن مجتبی مطابق با نقل هفتم ماه صفر؛

شاگرد ممتاز مکتب پدر

شناسه : 7771 03 مهر 1399 - 23:42 98 بازدید ارسال توسط : نویسنده : محمد مهدی مسجدی آرانی (طلبه حوزه علمیه مروی)

اگر تکلف و تشویش در نوشتار توجهتان را جلب کرد، جای تعجب نیست چرا که قلم هم از این همه غربت به ستوه می آید و مظلومیت همچون اویی شرمسار و سردرگمش می کند. از کسی حرف می زنیم که دشمن دشنام ده از کرامتش شگفت زده می‌شد۱ و امام سجاد علیه السلام در وصفش  […]

پ
پ

اگر تکلف و تشویش در نوشتار توجهتان را جلب کرد، جای تعجب نیست چرا که قلم هم از این همه غربت به ستوه می آید و مظلومیت همچون اویی شرمسار و سردرگمش می کند.

از کسی حرف می زنیم که دشمن دشنام ده از کرامتش شگفت زده می‌شد۱ و امام سجاد علیه السلام در وصفش  از اعبد و ازهد و افضل الناس سخن به میان می آورد. ۲

پیامبر وقتی می‌خواست از شدت علاقه خودش به او پرده بردارد از عبارات عمیق «بضعه منی و قره عینی و ثمره فؤادی» بهره می جست. او را سید شباب اهل جنت می‌خواند. فرمانش را امر خود قلمداد کرده و مخالفت با او را معصیت خویش معرفی می‌کرد.۳ حق است که رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم از خدا بخواهد که دوستداران ایشان را دوست بدارد و شرط محبت به خود را محبت او بداند.۴

اینکه مِقدام بن معدیکَرب نمی تواند از فریاد حق زدن نزد معاویه فروگذاری کند بدین جهت است که خود دیده بود که رسول اللهصلی الله علیه و آله و سلم حسن بن علی علیه السلام را بر زانویش می‌نشاند و می فرمود: هذا منّی…۵

اما چه بگوییم از مظلومیت این امامی که در بین شیعیان هم غریب است. برخی از جاهلان تصور می کنند که بین صلح حسنی و  قیام حسینی تفاوت وجود دارد و این مغایرتی که زاییده توهماتشان است را به تباین در ریشه های شخصیتی و رفتاری این دو امام معصوم نسبت می‌دهند. این در صورتی است که پر واضح است هدف هر دو برادر حفظ اصل اسلام است و این مهم که بر همه اهداف متعالی تفوق دارد، همان درسی است که در کودکی از سکوت و خانه نشینی پهلوان خندق و کننده در خیبر گرفته‌اند.

اگرچه که امام حسن علیه السلام هم قیام کرد و زمانی تن به صلح داد که سرداران و خواص سپاهش به او پشت کرده و سجاده از زیر پایش کشیده و به جای همراهی خنجر به او می‌زدند اما باز هم عده‌ای از بقایای نهروانیان در جامعه هستند که پسر علی  را بابت کم کاری و کج روی خودشان به توبه دعوت کنند.

در یک کلام خلاصه کنیم: اگر امام حسن علیه السلام صلح نمی‌کردند دیگر دین و شریعتی نمانده بود تا ابی‌عبدالله علیه السلام برای دفاع از آن راهی شود و کربلایی را خلق کند که صف آرایی بی نظیر، مشهود و درس آموز جبهه حق و باطل است.

—————————————————————–

۱ – مختصر تاریخ دمشق: ۷/ ۲۶٫

۲ – الأمالی للصدوق: ۲۴۴٫

۳ – فرائد السمطین: ۲/ ۳۵٫

۴ – بحار الأنوار: ۴۳/ ۳۰۶/ ۶۶٫

۵ – کنز العمّال: ۳۷۶۵۸٫

ثبت دیدگاه

دیدگاهها بسته است.